Kwijt

Vanmorgen moest ik al om 8:10 bij de huisarts zijn, en ik kon mijn telefoon nergens vinden. Nadeel 1: als je niet aan je smartphone vastgeplakt zit, raak je ‘m sneller kwijt.

Ik besloot zonder telefoon op pad te gaan, ik zou ten slotte voor 9:00 weer thuis zijn, en de meeste mensen bellen niet zo vroeg. Het voelde een beetje raar, maar ook wel rustig. De huisarts gaf me een verwijzing naar een psychiater (!). Ik heb ADD en daarvoor gebruik ik Ritalin, en ik wilde graag een langwerkend middel, zodat ik niet elke 3 uur een pil hoef te nemen. Ze vertelde er ook bij dat Ritalin eigenlijk niet meer wordt voorgeschreven aan volwassenen, omdat er de afgelopen jaren meerdere mensen zijn overleden aan een hartaanval, door Ritalin. Huh? Hoe dan? Ik heb eergister nog een herhaalrecept van jullie gekregen? De huisarts vertelde dat je het kan blijven gebruiken als je het eenmaal gebruikt zonder problemen. ‘Als je regelmatig je bloeddruk laat controleren is het risico niet zo groot’. Ik kan me niet herinneren dat ik in de afgelopen vijf jaar mijn bloeddruk heb laten controleren? Dat weet de huisarts toch ook? Apart.

Toen ik de spreekkamer uit liep miste ik toch mijn smartphone. Ik wilde googlen hoe het nou zat met die hartaanvallen, en ik wilde iemand appen om te mopperen over mijn huisarts.

Gelukkig is er WhatsApp web, en kon ik even later via mijn laptop lekker mopperen. Toen ik het vorig jaar probeerde zonder smartphone gebeurde hetzelfde: ik ging steeds meer tijd achter mijn laptop doorbrengen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling, dus ik heb besloten om nog maar één keer per dag mijn WhatsApp en social media te checken.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *